Komu pomoże fizjoterapeuta?

30 stycznia 2017

Fizjoterapia pełni niezwykle istotną rolę we współczesnej medycynie, jej celem jest bowiem zapobieganie postępowi i nawrotom chorób, usuwanie rozmaitych dolegliwości i przywracanie naturalnej sprawności organizmu.

Termin „fizjoterapia” oznacza zespół metod leczniczych wykorzystujących zjawisko reaktywności organizmu na bodźce. W wielu przypadkach stanowi ona integralną część procesu leczniczego, włączaną czasem po postawieniu diagnozy, zwykle jednak w kolejnych etapach terapii mającej na celu doprowadzenie pacjenta do zdrowia.

Ze względu na rodzaj zastosowanej metody, fizjoterapię dzieli się na:

  • balneoterapię – leczenie wodą o różnych temperaturach,
  • klimatoterapię – lecznicza rola klimatu uzdrowiska,
  • hydroterapię – leczenie wodą w różnych stanach skupienia i pod różnym ciśnieniem,
  • kinezyterapię – leczenie ruchem,
  • terapię manualną – wykonywana ręką fizjoterapeuty praca nad poszczególnymi częściami ciała pacjenta,
  • masaż leczniczy – uciskanie obszarów ciała pacjenta,
  • ergoterapię – różne rodzaje zajęć i rekreacji jako środki lecznicze,
  • fizykoterapię – wykorzystuje w charakterze leczniczym bodźce naturalne, np. borowiny, światło słoneczne, bądź sztucznie wytwarzane, np. krioterapię czy jontoforezę.

Kiedy udać się do fizjoterapeuty?

O tym, jakiego typu terapia będzie właściwa dla konkretnego pacjenta, decyduje oczywiście lekarz oraz fizjoterapeuta, do którego trafi pacjent. Kiedy powinien zapukać do jego gabinetu? Oto wybrane problemy, przy których zaleca się zastosowanie fizjoterapii.

Skręcenie kostki – jeden z najczęstszych, niestety także powszechnie bagatelizowanych urazów. Chory staw zwykle jedynie okłada się octem i obwiązuje bandażem, czekając na samoistne wygojenie. Tymczasem nierehabilitowane skręcenie może w przyszłości przyczynić się do naderwania ścięgna Achillesa, więzadeł kolanowych, a nawet spowodować wystąpienie bólu w okolicach kręgosłupa.

Ból głowy – ból typu napięciowego oraz migreny mogą być skutecznie leczone fizjoterapią jako metodą główną, bądź będącą dopełnieniem kuracji lekowej. W leczeniu bólu głowy stosuje się przede wszystkim masaż, terapię manualną, fizykoterapię oraz ćwiczenia korygujące wady postawy.

Udar mózgu – konsekwencją udaru często bywa upośledzenie sprawności fizycznej pacjenta. Fizjoterapia poudarowa rozpoczyna się zwykle już w szpitalu i powinna być kontynuowana także po jego opuszczeniu. Jej celem jest częściowe, bądź całkowite przywrócenie sprawności (co zależy oczywiście od stopnia uszkodzeń). Ćwiczenia obejmować mogą nie tylko układ ruchu, ale także np. aparat mowy chorego.

Reumatyzm – w przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów szczególnie pomocne mogą okazać się metody fizykoterapeutyczne (np. krioterapia, jontoforeza, akupunktura), ale także np. kąpiele solankowe i masaże.

Zaawansowany wiek – pewne upośledzenie funkcji motorycznych oraz sprawności umysłowej jest naturalne w wieku podeszłym, jednak geriatryczna fizjoterapia stawia sobie za cel jak najskuteczniejszą neutralizację, a nawet wycofanie się tych zmian. Ma na celu przede wszystkim poprawienie komfortu życia pacjenta. W zależności od stanu zdrowia i wieku leczonego, w geriatrycznej fizjoterapii stosuje się głównie dostosowane do możliwości ćwiczenia fizyczne i umysłowe oraz masaże.

Justyna Wydra