Dlaczego moje dziecko chrapie?

11 maja 2017

Nocna, drażniąca uszy otoczenia dolegliwość dotyka nie tylko dorosłych, lecz także dzieci. Tak jak w przypadku osób starszych, i u maluchów może mieć różne przyczyny. Nie każdy przypadek chrapania u dziecka wymaga leczenia, jednak każdemu należy się przyjrzeć i w razie potrzeby skonsultować z lekarzem pediatrą.

Szacuje się, że chrapie około 8% polskich dzieci. Oznacza to, że właśnie tyle z nich niewystarczająco regeneruje się podczas nocnego wypoczynku. Odgłos pochrapywania jest jak sygnał alarmowy – mówi o tym, że do płuc, a tym samym mózgu i wszystkich innych organów osoby śpiącej, dociera zbyt mało świeżego powietrza. Dzieje się tak dlatego, że w drogach oddechowych pojawia się jakiś czynnik utrudniający swobodne oddychanie.

Oto pięć najczęstszych powodów chrapania u dzieci:

  1. Przeziębienie – zwykle wiąże się ono z wystąpieniem zmian nieżytowych w obrębie nosa. Katar utrudnia wdychanie powietrza i powoduje opuchnięcie śluzówek. Śpiące dziecko zaczyna więc podczas snu oddychać przez usta. W efekcie pojawia się pochrapywanie. O ile znika ono wraz z ustąpieniem przeziębienia, nie wymaga dodatkowej konsultacji.
  1. Alergia – mechanizm powstawania chrapania jest tu podobny, jak w przebiegu przeziębienia. Alergicy cierpią często na przewlekły nieżyt nosa, co oczywiście zaburza oddychanie. Ponieważ jednak, w przeciwieństwie do chwilowej niedyspozycji, zmiany mają charakter przewlekły, chrapanie u małego alergika powinno niepokoić. Katar sienny powoduje zmęczenie i senność w ciągu dnia, ale także uniemożliwia zdrowe wysypianie się. Dodatkowo, może stać się przyczyną nocnego bezdechu, który jest niebezpieczny dla małego uczuleniowca.
  1. Skrzywiona przegroda nosowa – obecność tej anatomicznej patologii może manifestować się właśnie przewlekłym chrapaniem. Dziecko, którego spaniu nagminnie towarzyszy odgłos pochrapywania, trzeba więc bezwzględnie skonsultować u laryngologa. O ile skrzywienie przegrody będzie znaczne, może on zalecić operację korygującą. Zwykle przeprowadza się ją u pacjentów, którzy ukończyli 7 rok życia.
  1. Przerośnięty trzeci migdał – jego nadmierny rozrost w oczywisty sposób „przeszkadza” w swobodnym ruchu powietrza w obrębie gardła. Problem występuje oczywiście nie tylko w czasie snu, jednak podczas sennego odpoczynku, gdy rozluźniają się mięśnie szyi, a język cofa, staje się wyraźniejszy i bardziej dolegliwy. Dziecko z przerostem trzeciego migdała chrapie, a co za tym idzie, nie wysypia się należycie. O tym, czy zastosować rozwiązanie chirurgiczne, zadecyduje lekarz.
  1. Wiotkość krtani – zwykle dotyczy noworodków i niemowląt. Niektóre z nich rodzą się z nie w pełni rozwiniętymi częściami chrzęstnymi krtani. W efekcie organ ten nie wytrzymuje nacisku słupa przechodzącego powietrza i dziecko oddycha w charakterystyczny świszczący sposób w dzień i chrapie podczas snu. Ponieważ problemowi towarzyszyć może zjawisko sennego bezdechu, a także większa podatność na infekcje, bezwzględnie należy skonsultować się z pediatrą.