Kocham i wychowuję, więc czytam

7 września 2012

Czytanie dziecku na głos przynosi niewymierne korzyści. Wspólna lektura to nie tylko alternatywa dla komputera czy metoda edukacyjno-wychowawcza, ale również doskonały pretekst do wzmocnienia więzi z dzieckiem.

Czytanie na głos to dla wielu współczesnych rodziców niemal zbawienne rozwiązanie – w natłoku codziennych obowiązków trudno zaspokoić wszystkie potrzeby dziecka, szczególnie te niematerialne. Tymczasem 20 minut dziennie przeznaczone na taką lekturę pozwala połączyć zabawę i naukę: wspólnie spędzając czas, mamy możliwość wpłynąć na rozwój dziecka, pobudzić jego wyobraźnię, poszerzyć wiedzę i umiejętności, zapewniając najlepszą rozrywkę. Właściwie dobrana książka uspokaja i zbliża, daje pretekst do rozmowy i dalszych zabaw. Warto, by na stałe zagościła w naszej codzienności.

Dlaczego warto czytać?

Lista zalet czytania dzieciom jest niewyczerpana – wiele z nich zaowocuje na dalszych etapach życia. To szczególny rodzaj rozrywki intelektualnej: rzutuje nie tylko na rozwój emocji i umysłu, ale buduje też więź między rodzicem a dzieckiem, opartą na bliskości fizycznej i psychicznej. Poświęcając uwagę wyłącznie dziecku, przekazujemy mu niewerbalny komunikat – „jesteś dla mnie ważny, kocham cię”.

Czytanie dzieciom:

  • ćwiczy koncentrację, uczy myślenia,
  • pobudza wyobraźnię i kreatywność,
  • rozwija wrażliwość, inteligencję emocjonalną i empatię,
  • kształtuje moralność,
  • pozwala poznawać świat,
  • rozbudza zainteresowania,
  • kształtuje zdolności językowe, wzbogaca słownictwo,
  • wypracowuje nawyk czytania na całe życie,
  • jest znakomitą metodą wychowawczą – daje pretekst do rozmów i dyskusji,
  • wieczorna lektura koi i wycisza.

Co czytać?

Różnorodność pozycji książkowych dla dzieci przyprawia o zawrót głowy. Bardzo pomocna może się okazać „Złota lista” stworzona przez Fundację „ABCXXI” w ramach kampanii „Cała Polska czyta dzieciom”. Można się z nią zapoznać na stronie internetowej Fundacji.

Wybierając lekturę, trzeba uwzględnić zainteresowania, wiek i płeć odbiorcy, gdyż książki rosną wraz z dzieckiem: pierwsze – przypominają raczej zabawki, z czasem dopiero pojawia się w nich coraz więcej tekstu. Opowiadane historie muszą być dostosowane do możliwości percepcyjnych czytelnika-słuchacza. Nie mogą też nudzić ani przerażać, dlatego bardzo ważne jest, by rodzic zapoznał się z ich treścią, nim przeczyta je dziecku.

WAŻNE! Pod względem gatunkowym należy odróżnić baśnie od bajek. Pierwsze bywają pełne przerażających, fantastycznych istot i strasznych wydarzeń, drugie – są prostsze w formie i treści, w zgrabnej metaforze przekazują czytelny morał. Chcąc przybliżyć najmłodszym dzieła Andersena czy braci Grimm, sięgnij po ich współczesne adaptacje, stworzone z myślą o wrażliwych dziecięcych umysłach.

Kiedy czytać?

Każda pora jest dobra na wspólną lekturę. Najlepiej uczynić z niej rodzinny rytuał. Dzieci potrzebują regularności – to przynosi im spokój i poczucie bezpieczeństwa. Wieczorne czytanie zapewnia uspokaja i zapewnia dobry sen. Książkę dobrze mieć przy sobie również podczas spacerów z dzieckiem oraz we wszystkich sytuacjach związanych z dłuższym czekaniem.

Jak czytać?

Staraj się różnicować intonację i barwę głosu, akcentuj ważne słowa i treści. Wyraźnie artykułuj wyrazy dźwiękonaśladowcze. Baw się lekturą, rozbudzając emocje dziecka. Nie pozwól, by ograniczyło się do biernego słuchania – zmuszaj je do żywych reakcji, zadawania pytań, dzielenia się wrażeniami. Niech wspólne czytanie uczy i bawi, nie tylko małego słuchacza.

WAŻNE! Dzieci nie powinny czytać na głos, gdyż w ten sposób utrwala się u nich nawyk powtarzania w myślach lub szeptem czytanego tekstu, czyli subwokalizacja. To niekorzystne zjawisko znacznie spowalnia i utrudnia proces lektury.

Czytajmy zatem na głos, jednak w niewprawionych młodych czytelnikach kształćmy przydatną umiejętność cichego, szybkiego czytania.

Zajrzyj koniecznie na: www.calapolskaczytadzieciom.pl!